Category: Schrijfsels

In mijn ooghoek leef je nog

Zomaar ben je verdwenen, is ons huis verstild van jouw praten. Ligt je naam op mijn lippen, als ik de kamer binnenloop en slik ik hem net op tijd weer in, als ik herinner dat je niet meer antwoord.

Mijn ogen gefixeerd op mijn computerscherm, ben je plots daar in mijn rechter ooghoek, op de poef naast mijn stoel. Ohnee, dat ben jij niet. Jouw gevlekte kopje was zwart-wit, niet grijs-wit zoals die van haar. Alleen mijn ooghoek ziet het verschil niet.

Ooghoeken zijn niet bewust van jouw vertrek en doen je zelfs leven op plekken waar je anders nooit zou komen. Daar links onder die stoel in de trein sluip je over de vloer, in de vorm van een zwarte schoen die langzaam naar voren schuift.

Of in die droom vannacht waarvan ik de rafels niet aan elkaar kan knopen om als nieuwe herinnering met jou vast te leggen in mijn mentale fotoboek.

In mijn ooghoek leef je nog, als een lief spookje, zoals de naam die we je gaven. Maar als ik je wil bekijken en mijn hoofd naar je draai, dan ben je die schoen, die andere poes, of een droom die als mist in de ochtendzon verdampt.

Dan ben je enkel in mijn verleden en raak ik met elke nieuwe dag verder weg van je bestaan. Blijf ik achter in dankbaarheid voor jouw komst, maar wil mijn ooghoek je niet laten gaan.

Backstreet is back – DNA album recensie

Compleet afgeserveerd en oud nieuws? Dat is een te snelle conclusie voor de favoriete boyband van de 90’s: De Backstreet Boys. Dit jaar komen ze met hun tiende album, DNA, vijfentwintig jaar na de debuutsingle ‘We’ve got it going on’. De muziek uit je tienerjaren blijft je het meeste bij. Hoe is het voor mij om als fangirl van het eerste uur en inmiddels kritisch journaliste, te luisteren naar hun nieuwe plaat?

(more…)

Je volle aandacht? Neem een voorbeeld aan Pooh Bear!

Ik zit in de bioscoop voor de film Christopher Robin. Wanneer het licht uitgaat en de fluffige Pooh Bear in beeld verschijnt, zie ik ineens in mijn ooghoek een enorm fel en storend licht. Een van de meisjes naast mij is bezig met haar telefoon. Ze legt hem weg, ze pakt hem weer op, legt hem weer weg en zo blijft het doorgaan. Ik kijk een paar keer demonstratief in haar richting. Ze heeft het niet door, dat kan natuurlijk ook helemaal niet met dat verblindende scherm voor haar neus. (more…)

Ouder(s) met een jonge geest

‘Ik heb op je moeder gestemd hoor!’ – een onbekende klampte me aan op het schoolplein, ik moet een jaar of tien geweest zijn. Verbaasd gloeiden mijn wangen van trots. Mijn ouders waren beiden verkiesbaar voor GroenLinks bij de Gemeenteraadsverkiezingen in Nieuwegein. Maar als kind snap je niet wat dat nou betekent, totdat je van zomaar iemand hoort dat hun stem naar je vader of moeder gaat. (more…)

Het is weer.

Wat is er eigenlijk ‘vies’ aan het weer als het regent? Het is maar water. Binnenshuis was je je handen ermee, maar valt het buitenshuis uit de lucht dan is het ineens de as van het kwaad. (more…)

Ik ben geen sandwichmachine!

Een knappe vrouw van middelbare leeftijd met lang bruin haar klakt op haar hakschoenen de Subway binnen terwijl ze aan het bellen is. Ik doe mijn plastic handschoenen alvast aan en groet haar vrolijk. Ze vraagt de persoon aan de andere kant van de lijn om een momentje en dan komt het: ‘Een halve cheese-oregano, BMT, extra pittige kaas, getoast, sla, tomaat, komkommer, geen augurk, wel olijf, geen jalapeños, chipotle saus. Ja daar ben ik weer, ja ik sta in de Subway…’  (more…)

Microdeeltjesmoe

Ik sta in de drogisterij. Fladderend in wolken van parfum gaan de verkoopsters rond langs alle klanten, ‘kunt u het allemaal vinden?’ Ik ben op zoek naar een gezichtscrème. Er staat een roze promotiebord met een nieuwe crème.
(more…)

Stomme voetbaljongetjes

‘Weet je waarom de oude Grieken voetbal bedachten?… Om het volk van de belangrijke zaken af te leiden!’ Dat zei ik altijd snerend tegen mijn mannelijke huisgenoten als er voetbal gekeken werd in het studentenhuis.
(more…)

Wiegend als een boom in de wind

We kijken een film over vogels, prachtige beelden, weinig tekst. De muziek is heerlijk en de camera is vlakbij terwijl ze over bijzondere landschappen vliegen. Langzaam voel ik mijn lichaam ontspannen, de stress ebt weg uit mijn hoofd.  (more…)